دجمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دجمة. [ دُ م َ ] (ع اِ) غمزه و تاریکی عشق . ج، دُجم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
دجمة. [ دَ م َ / دُ م َ ] (ع اِ) تاریکی . ج، دُجم . (منتهی الارب ). ◄ سخن . یقال : سمعت له دُجمة؛ ای کلمة. (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ◄ یکی از دِجَم ؛ دوست، یار و عادت . (منتهی الارب ).
دجمه . [ دِ م َ ] (اِخ ) (جبال ...) سلسله کوهی به اسپانیا.