دثور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دثور. [ دَ ] (ع ص )مرد گرانجان . (منتهی الارب ). کسلان . (اقرب الموارد). ◄ بی نام . (منتهی الارب ). خامل . (اقرب الموارد). گمنام . مردم بی نام . (مهذب الاسماء). ◄ نؤوم . (اقرب الموارد). خوابناک . (منتهی الارب ).
دثور. [ دُ ] (ع مص ) برگ آوردن درخت . ◄ کهنه گردیدن رسم . ◄ چرکین شدن جامه . ◄ زنگ آلوده شدن شمشیر. (منتهی الارب ). ◄ ناپدید شدن نشان . (زوزنی ) (منتهی الارب ). ◄ ناپدید شدن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ روز فراموش شدن : دثورالنفس ؛ روزفراموشی آن . ◄ از یاد رفتن چیزی : دثورالقلب ؛ از یاد رفتن ذکر آن .
دثور. [ دُ ] (ع اِ) ج ِ دثر. مالها. (مهذب الاسماء).