دبیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبیه . [ دُ بی ی َ ] (اِخ ) دهی است از بخش بستان شهرستان دشت میشان . در ٥ هزارگزی باختر بستان و ٥ هزارگزی جنوب راه بستان . جلگه . دشت . گرمسیر. دارای ١٠٠٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ کرخه . محصول آن غلات و برنج و شغل اهالی زراعت و ماهیگیری و صنایع دستی آنان حصیربافی است . دبستانی دارد. ساکنین از طایفه ٔ بنی طرب هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).