دبیران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبیران . [ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان هشیوار بخش داراب شهرستان فسا. در ٦ هزارگزی جنوب داراب و نقش شاپور. جلگه . گرمسیر و مالاریائی . دارای ٦٧ تن سکنه . آب آنجا از چشمه و محصول آنجاغلات و برنج و حبوبات و شغل اهالی آن زراعت و قالی بافی و راه آن مالروست . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
دبیران . [ دَ ] (اِخ ) قریه ای است یک فرسنگ و نیمی جنوب شهر داراب . (فارسنامه ٔ ناصری ).
دبیران . [ دَ ] (اِخ ) نام خانواده ای نامور به قزوین بروزگار حمداﷲ مستوفی و پیش از وی . مستوفی در تاریخ گزیده آرد مردمان عالم و صالح بودند از ایشان مولانای سعید استاد علماء زمان نجم الدین علی بن عمر الکاتبی عدیم المثل بود و از وصف مستغنی . (تاریخ گزیده چ اروپا ص ٨٤٤ و ٨٤٥).