دبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبی . [ دُب ْ / دِب ْ بی ی ] (ع اِ) کس : ما بالدار دُبی ؛ نیست در خانه کسی (و بدون کلمه ٔنفی مستعمل نشود). (منتهی الارب ). ما بدار دبی ؛ ای احد. (مهذب الاسماء). ما بالدار دبیج . (منتهی الارب ).
دبی .[ دَ بی ی ] (اِخ ) بازاریست عرب را. (منتهی الارب ).
دبی . [ دَ ب َن ] (ع اِ) رفتار نرم و آهسته . ◄ ملخ پیاده . دبا یکی . ◄ مورچه . (منتهی الارب ).