دبکلو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبکلو. [ دِ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان اوزومدل بخش ورزقان شهرستان اهر. در ١٤/٥ هزارگزی جنوب ورزقان و ١٣ هزارگزی راه ارابه رو تبریز به اهر. کوهستانی و معتدل با سکنه ٣٧. آب آن از چشمه . محصول آنجا غلات شغل اهالی زراعت و گله داری . صنایع دستی گلیم بافی و راه آن مالروست . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).
دبکلو. [ دِ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان آغمیون بخش مرکزی شهرستان سراب در ٢٢هزارگزی شمال خاوری سراب و ٩هزارگزی شوسه ٔ سراب اردبیل کوهستانی معتدل دارای ٨٢ سکنه . آب آن از نهر و چشمه . محصول آنجا غلات، حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالروست . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
دبکلو. [ دِ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان مشکین باختری بخش مرکزی شهرستان مشکین شهر خیاو در ٨ هزار گزی جنوب باختری خیاو و ٦هزارگزی شوسه خیاو به اهر. جلگه معتدل دارای ٢٣٣ سکنه . آب آن از مشکین چای و بیگلوسوئی (یارلقان ). محصول آنجا غلات و حبوبات شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالروست . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).