دبول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبول . [ دُ ] (ع اِ)ج ِ دَبل . (منتهی الارب ). جدولها. رجوع به دبل شود.
دبول . [ دَ ] (اِ) رد کتان . (الفاظ الادویه ).
دبول . [ دَ ] (ع اِ) سختی . (منتهی الارب ). بلا. ◄ (ص ) زن فرزند مرده . (منتهی الارب ). زنی که فرزندش مرده باشد.