فرهنگ لغت

دبن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دبن . [ دِ ] (ع اِ) آغل گوسپندان . (منتهی الارب ).

دبن . [ دِ ] (اِ) سریشم . (ناظم الاطباء).اما می نماید که محرف دبق باشد. رجوع به دبق باشد.

معنی دبن | فرهنگ لغت