دبار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبار. [ دُ ] (ع اِ) نامیست چهارشنبه را. (مهذب الاسماء). روز چهارشنبه در قدیم و در کتاب عین خلیل شب چهارشنبه است . (منتهی الارب ). دِبار. روز چهارشنبه . (دهار).
دبار. [ دِ ] (ع اِ) ج ِ دبارة. (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ◄ ج ِ دبرة. (ناظم الاطباء).
دبار. [ دِ ] (ع اِ) خیابانهای زراعت و تره . دبارة، یکی . (منتهی الارب ). کرد زمین . کرد زراعت . (ناظم الاطباء). ◄ چهارشنبه . دُبار. رجوع به دُبار شود. ◄ دشمنی . ◄ جویها که در زراعت روند. ◄ حوادث وهزیمتها. (منتهی الارب ). ◄ لایعرف قبالا من دبار؛ نمی شناسند قبیل را از دبیر. (ناظم الاطباء).