دباج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دباج . [ دَب ْ با ] (اِخ ) (امیر...) از معظم ترین حکام و امرای اسحاق وند گیلان از معاصران غازان خان است . کتاب درةالتاج لعزةالدّباج تألیف قطب الدین شیرازی بنام اوست . (تاریخ مغول اقبال ص ٥٠٧). و رجوع به حبیب السیر چ کتابخانه ٔ خیام ج ٢ ص ١٩٣ و ١٩٤ و ذیل جامع التواریخ رشیدی ص ١٠ و ١١ و ١٣ شود.
دباج . [ دَب ْ با ] (ع ص ) دیبافروش . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (دهار) (مهذب الاسماء). ◄ دیباباف . (مهذب الاسماء). ج، دباجون .