دایگانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دایگانی . [ ی َ / ی ِ ] (حامص ) دایگی . پرورشگری . عمل دایگان . عمل دایه . حضانت : ازآن مهتران چار زن برگزید که اندر گهر بد نژادش پدید دو تازی دو دهقان ز تخم کیان ببستند بر دایگانی میان . فردوسی . چو خوزانی بگاه دایگانی چو نابینا بگاه دیده بانی . فخرالدین اسعد (ویس و رامین ). دورانش بحکم دایگانی پرورد بشیر مهربانی . نظامی .