داوودانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داوودانی . [ نی ی ] (اِخ ) محمدبن عبدالعزیز از مردم داوودان راوی است . از عیسی بن یونس الرملی روایت دارد و ابوعبداﷲالرصافی از وی . (از معجم البلدان ذیل داوودان ).
داوودانی . (ص نسبی ) نسبت است به داوودان که شهری است از نواحی بصره .