دانه پاشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دانه پاشیدن . [ ن َ /ن ِ دَ ] (مص مرکب ) فروریختن و پراکنده کردن دانه . افشاندن دانه . دانه افشانی . پراکندن دانه : بیابان را غزالی نیست بی خلخال چون لیلی ز زنجیرجنون پاشیدم از بس دانه در صحرا. صائب . ◄ فریفتن بتدریج با عطا و دهشی . از راه بردن کسی با بخشیدن و دادن چیزی اندک بوی .