دانه ریختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دانه ریختن . [ ن َ / ن ِ ت َ ] (مص مرکب ) دانه پاشیدن . چینه پراکندن . پراکندن دانه . فروپاشیدن دانه : نیست ممکن کز سرشک دیده دل رامم شود چند بتوان در ره مرغ هوایی دانه ریخت . سلیم (از آنندراج ). ◄ پراکندن حبوب چون اسپند و جز آن : بروی لاله رنگ او عرق مشمر که آن جادو مرا تا صید خود سازد بر آتش دانه میریزد. سالک (از آنندراج ).