دانج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دانج . [ن ِ ] (ع ص ) تراب دانج ؛ خاکی که بدان باد نشان خانه ای را بپوشد و برانگیزد و ببرد آنرا. (منتهی الارب ).
دانج . [ ن َ ] (معرب، اِ) معرّب دانه است در آخر بعضی کلمات چون : شهدانج .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دانج . [ن ِ ] (ع ص ) تراب دانج ؛ خاکی که بدان باد نشان خانه ای را بپوشد و برانگیزد و ببرد آنرا. (منتهی الارب ).
دانج . [ ن َ ] (معرب، اِ) معرّب دانه است در آخر بعضی کلمات چون : شهدانج .