دامن آلوده

دامن آلوده . [ م َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) که دامن آلوده دارد. که دامنش بچیزی چون خون یا پلیدی و نظایر آن آغشته شده . ◄ تردامن . فاسق . فاجر. آلوده دامن . دامن آلود. دامن سیاه . مقابل خشک دامن و پاکدامن : دامن آلوده اگر خود همه حکمت گوید بسخن گفتن زیباش بدان به نشوند. سعدی . چرا دامن آلوده را حد زنم چو خود را شناسم که تردامنم . سعدی . یکی زجر کردش که تبت یداک مرو دامن آلوده در جای پاک . سعدی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی