دام نهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دام نهادن . [ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) دام گستردن . دام چیدن . دام کشیدن . دام انداختن . تعبیه کردن دام . دام زدن . (آنندراج ) : چون شمارندم امین و رازدان دام دیگرگون نهم در پیششان . مولوی . کس دل باختیار بمهرت نمی دهد دامی نهاده ای و گرفتار می کنی . سعدی . صوفی نهاد دام وسر حقه باز کرد بنیاد مکر با فلک حقه باز کرد. حافظ. برو این دام بر مرغی دگر نه که عنقا را بلندست آشیانه . حافظ.