دام مشکین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دام مشکین . [ م ِ م ُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از زلف : دام مشکینی که من در گردن او دیده ام آهوی مشکین شوند از بوی او نخجیرها. صائب (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دام مشکین . [ م ِ م ُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از زلف : دام مشکینی که من در گردن او دیده ام آهوی مشکین شوند از بوی او نخجیرها. صائب (از آنندراج ).