دافه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دافة. [داف ْ ف َ ] (ع ص ) لشکر که بسوی دشمن مرور کند. (منتهی الارب ). لشکر که بسوی دشمن حرکت نماید. الجیش یدف نحو العدو. (اقرب الموارد). ◄ مردمی از اهل بادیه که قصد مصر کنند. ◄ گروهی از مردم که از ناحیتی بناحیتی روی کنند. (اقرب الموارد).
دافه . [ ف ِه ْ ] (ع ص ) مسافر. (منتهی الارب ). ◄ غریب . (اقرب الموارد).