دارپروشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دارپروشه . [پ ُ ش ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان هلیلان بخش مرکزی شهرستان شاه آباد در ٣٠هزارگزی جنوب خاوری هرسم . کنار باختری رودخانه صیمره . دشت . معتدل و سکنه ٔ آن ١٤٥ تن است . آب آن از چشمه و چاه و رودخانه پشت تنگ . محصول آنجاغلات، لوبیا، لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).