دارخوین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دارخوین . [ خ ُ ] (اِخ ) قصبه ای از دهستان باوی بخش مرکزی شهرستان اهواز در ٧٢ هزارگزی جنوب باختری اهواز کنار رودخانه کارون . کنار راه اهواز به آبادان . دشت، گرمسیر، دارای ٦٠٠ تن سکنه است . آب آن از رودخانه ٔ کارون . محصول آنجا غلات . شغل اهالی زراعت و گله داری . راه آن درتابستان اتومبیل رو است یک دبستان و پمپ فشار به لوله نفت . تلفن دولتی و شرکت نفت . پاسگاه ژاندارمری و چند باب دکان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).