دارادار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دارادار. (اِ مرکب ) دار و گیر. دیر پاییدن . ثبات داشتن و مدارا کردن و بسیار ماندن . (برهان ) : روز دارادار و بردابردِ میدان نبرد هر غلام شه، بمردی همنبرد زال باد. سوزنی . رجوع به داردار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دارادار. (اِ مرکب ) دار و گیر. دیر پاییدن . ثبات داشتن و مدارا کردن و بسیار ماندن . (برهان ) : روز دارادار و بردابردِ میدان نبرد هر غلام شه، بمردی همنبرد زال باد. سوزنی . رجوع به داردار شود.