دارابزین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دارابزین . [ اَ ] (اِ) پنجره و محجری که در پیش درخانه سازند. ◄ تکیه گاه : گفت مولانا آنجا هیچ دارابزینی یا چیزی باشد که دست در آنجا زنند و بگذرند؟ (منتخب لطایف عبید زاکانی چ برلن ص ١٥٨). رجوع به دارآفرین، دارافزین و داروزین شود.