دادطلب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دادطلب . [ طَ ل َ ] (نف مرکب ) دادخواه . مظلوم . (آنندراج ). ◄ که داد از ظالم ستاند. دادستان .