دادرس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دادرس . [ رَ ] (نف مرکب ) رسنده ٔ داد. دادران . مجری عدالت . دادده . (آنندراج ). ◄ در اصطلاح دادگستری، قاضی، قاضی محکمه . قاضی نشسته . ◄ (اِخ ) نام حکیمی بوده از شاگردان جمشید جم . ◄ (اِ) نام روز چهاردهم از ماههای ملکی . (آنندراج ).