دادران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دادران . (نف مرکب ) راننده ٔ داد. عدالت ورزنده . عدل ورزنده . دادکننده : یا رب تو هر چه بهترو نیکوترش بده این پادشاه عادل و سالار دادران . سعدی . ذبیح اﷲ او بد ز پیغمبران پسندیده ٔ داور دادران . شمسی (یوسف و زلیخا).