داد دل ستاندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داد دل ستاندن . [ دِ دِ س ِ دَ ] (مص مرکب ) بواقعی گرفتن حق خود. گرفتن حق خود بواقعی از کسی یا چیزی . انتصاف . داد ستدن . رجوع به داد ستدن شود : برسم فریدون و آیین کی ستانیم داد دل از رود و می . نظامی .