خیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خیت . (اِخ ) دهی است به بلخ . (آنندراج ) (یادداشت بخط مؤلف ).
خیت . [ خ َ ] (ع مص ) کم و اندک کردن مال را (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ آواز کردن . مصدر دیگری است برای خیوت . (منتهی الارب ).
خیت . (اِ) خط. (یادداشت بخط مؤلف ). خط روی زمین یا روی پارچه یا روی کاغذ و غیره . خیط.