خیتال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خیتال . (اِ) دروغ . (ناظم الاطباء). سخنان بی فروغ . (آنندراج ) (برهان قاطع). ◄ خوش طبعی . مزاح . مطایبه . ◄ عادت . طبیعت . مزاج . (ناظم الاطباء) (برهان قاطع) : ز جغد و بوم بدیدار شوم تر صد بار ولی بطعمه و خیتال جخج گوی همای . سوزنی .