خیبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خیبة. [ خ َ ب َ ] (ع مص ) ناامید گردیدن . ◄ زیان کار شدن . ◄ کافر و ناسپاس گردیدن . ◄ نرسیدن بمطلوب . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خیبة. [ خ َ ب َ ] (ع اِمص ) نومیدی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ♦ امثال : الهیبة خیبة ؛ چون بترسی بنومیدی بازگردی . (منتهی الارب ). ♦ خیبة لزید ؛ دعای بد است مر زید را. (منتهی الارب ).