خیام | رباعیات | رباعی شماره ۳۵

در فصل بهار اگر بتی حور سرشت یک ساغر می‌دهد مرا بر لب کشت هر چند به نزد عامه این باشد زشت سگ به ز من است اگر برم نام بهشت