خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۲۷

چون نیست مقام ما در این دهر مقیم پس بی‌می‌و معشوق خطائیست عظیم تا کی ز قدیم و محدث امیدم و بیم چون من رفتم جهان چه محدث چه قدیم