خیام | ترانه‌های خیام (صادق هدایت) | گردش دوران [۵۶-۳۵] | رباعی ۵۳

این کهنه رباط را که عالم نام است آرامگه ابلق صبح و شام است، بزمی است که وامانده صد جمشید است، گوری است که خوابگاه صد بهرام است!