خیام | ترانه‌های خیام (صادق هدایت) | گردش دوران [۵۶-۳۵] | رباعی ۴۱

یک قطره آب بود و با دریا شد، یک ذره خاک و با زمین یکتا شد، آمد شدن تو اندرین عالم چیست؟ آمد مگسی پدید و ناپیدا شد.