خیام | ترانه‌های خیام (صادق هدایت) | هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] | رباعی ۹۲

من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشت، از اهل بهشت کرد، یا دوزخ زشت؛ جامی و بتی و بربطی بر لب کشت. این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت.