خیام | ترانه‌های خیام (صادق هدایت) | هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] | رباعی ۱۰۰

از من رمقی به سعی ساقی مانده‌است، وز صحبت خلق، بی‌وفاقی مانده‌است؛ از باده دوشین قدحی بیش نماند. از عمر ندانم که چه باقی مانده‌است!