خیام | ترانه‌های خیام (صادق هدایت) | دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] | رباعی ۱۳۴

با باده نشین، که ملک محمود این است، وز چنگ شنو، که لحن داوود این است؛ از آمده و رفته دگر یاد مکن، حالی خوش باش، زان‌که مقصود این است.