خیام | ترانه‌های خیام (صادق هدایت) | از ازل نوشته [۳۴-۲۶] | رباعی ۲۷

چون روزی و عمر بیش‌وکم نتوان‌کرد، خود را به کم و بیش دژم نتوان‌کرد؛ کار من و تو چنان‌که رأی من و تو ست از موم به دست خویش هم نتوان‌کرد.