خیار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

[ په. ] (اِ.) گیاهی از تیرة کدوییان که اقسام گوناگون دارد و میوه اش دراز و سبز است و در اکثر سالادها مصرف زیادی دارد. خیار [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- اختیار داشتن.<BR>۲- داشتن اختیار برای بر هم زدن معامله یا قرارداد.<BR>۳- برگزیده.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

خیارزه، بالنگ اختیار صاحب اختیار، مخیر