خوی زده

خوی زده . [ خوَی ْ / خَی ْ / خِی ْ / خُی ْ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) عرق کرده . (ناظم الاطباء). عرق آلوده . (آنندراج ). خوی کرده : در چشمش آب نی و رخ از شرم خوی زده بادام خشک خوشتر و گل تر نکوتر است . خاقانی . میرسد خوی زده آن خنجر سیراب بکف عاشق دل شده گو از دل و جان دست بشو. اشرف (از آنندراج ).