خوی آلوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوی آلوده . [ خوَی ْ / خَی ْ / خِی ْ / خُی ْ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) عرق آلوده . خیس از عرق . خوی آلود. (یادداشت مؤلف ) : یکی مغفر خسروی بر سرش خوی آلوده ببر بیان در برش . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوی آلوده . [ خوَی ْ / خَی ْ / خِی ْ / خُی ْ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) عرق آلوده . خیس از عرق . خوی آلود. (یادداشت مؤلف ) : یکی مغفر خسروی بر سرش خوی آلوده ببر بیان در برش . فردوسی .