خوک خور

خوک خور. [ خوَرْ خُرْ ] (نف مرکب ) خورنده ٔ خوک . آنکه گوشت خوک خورد : گر مدح بانوان ز پی سیم و زر کنند زنار کفر خوکخوران طیلسان اوست . خاقانی . ◄ (ن مف مرکب ) خوک خورده . ◄ آنچه خوک خورد. غذای خوک . خوک خورد.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی