خوچیدن

خوچیدن . [ دَ ] (مص ) چیزی را بد دیدن بواسطه ٔ ضعف چشم . ◄ سخت بودن . ◄ آب دادن . شوخ چشم و سخت چشم بودن . (ناظم الاطباء).