خون نشستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خون نشستن . [ ن ِ ش َ ت َ ] (مص مرکب ) خون آمدن از راه اسافل اعضا چنانچه در بواسیر و زحیر (این اصطلاحی است در تداول فارسی زبانان هند) : بلبل ازین غصه چنان خون نشست کز ته دم رنگ دگرگونه بست . امیرخسرو دهلوی (از آنندراج ).