خون رفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خون رفتن . [ رَ ت َ ] (مص مرکب ) جاری شدن خون : گر تیغ زند بدست سیمین تا خون رود از مفاصل من . سعدی . خون میرود از جسم اسیران کمندش یک روز نپرسد که کیانند و کدامان . سعدی . ♦ خون از دل کسی رفتن ؛ کنایه از رنج و تعب بسیار داشتن : از خنده ٔ شیرین نمکدان دهانت خون میرود از دل چو نمک خورده کبابی . سعدی .