خون جگر

خون جگر. [ ن ِج ِ گ َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از غم و غصه .(برهان قاطع) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : ز خون جگر کرد لعل آب را بیاورد آن تاج سهراب را. فردوسی . می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر سر مکش تانکشد سر به فلک فریادم . حافظ. ◄ اشک خونین : خون جگرم ز فرقت تو از دیده روانه در کنار است . سعدی . سحر سرشک روانم سر خرابی داشت گرم نه خون جگر میگرفت دامن چشم . حافظ.