خوق

خوق . [ خ َ ] (ع اِ) حلقه ٔ گوشواره . خواه زیرین باشد و یا برین، منه : خوق اخوق ؛ حلقه ٔ فراخ .(از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خوق . [ خ َ ] (ع مص ) فروکردن ذکر در شرم زن تا آواز دهد. ◄ گوشواره در گوش جاریه کردن، یقال : خق خق (بصیغه ٔ امر).(از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خوق . [ خُو ] (ع اِ) غلاف نره ٔ اسب که چون نره سرد گردد در وی درآید.(از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).