خوشرویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوشرویی . [ خوَش ْ / خُش ْ ] (حامص مرکب ) بشاشت . طلاقت وجه . خندانی . خندان روئی : و آنکه زاده بود به خوشخوئی مردنش هست هم به خوشروئی . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوشرویی . [ خوَش ْ / خُش ْ ] (حامص مرکب ) بشاشت . طلاقت وجه . خندانی . خندان روئی : و آنکه زاده بود به خوشخوئی مردنش هست هم به خوشروئی . نظامی .