خوشرفتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوشرفتار. [ خوَش ْ / خُش ْ رَ ] (ص مرکب ) خوش رو.آنکه رفتنی زیبا دارد. (یادداشت مؤلف ). ◄ آنکه خوش معاشرت است . خوش سلوک . (یادداشت مؤلف ).
مترادف و متضاد واژهدان
خوشسلوک، رئوف، مهربان، نیکرفتار، نیکوکردار (متضاد: بدرفتار، بدسلوک) خوشخرام خوشسودا
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی