خوشخوانی

خوشخوانی . [ خوَش ْ / خُش ْ خوا / خا ] (حامص مرکب ) خوب خوانی . نیکوخوانی . خوش آوازی . خوش صدائی : سخندانی و خوشخوانی نمی ورزند در شیراز بیا حافظ که تا خود را بملک دیگر اندازیم . حافظ. ◄ عمل خوش خواندن نوشته ها. مقابل خوش نویسی .